ตอนที่ 157 ต่างไม่เข้าใจกัน

จ้าวชุนหลานเห็นบรรยากาศไม่สู้ดีคิดจะเข้ามาห้ามทัพ ทว่าสองแม่ลูกกลับเปิดฉากโต้เถียงกันอย่างดุเดือดเสียแล้ว

หยางอิ้งเหอวางงานในมือลงแล้วเดินเข้ามา “นี่ทำสิ่งใดกัน มีอันใดก็ค่อยพูดค่อยจากันดี ๆ”

สองแม่ลูกแทบจะหุบปากพร้อมเพรียงกันในทันที

สี่เยวี่ยสงบสติอารมณ์ลงอย่างรวดเร็ว ตนเองช่างหน้ามืดตามัวไปจริง ๆ

เมื่อเห็นตู้เฉี่ยวเหนียงตาแดงก่ำก้มลงหยิบงานขึ้นมาทำต่อ ในใจนางก็รู้สึกผิดอยู่บ้าง จึงยอมก้มหน้ารับผิดก่อน “เป็นข้าที่กิริยาไม่ดี ท่านแม่โปรดอย่าได้ถือสาเลย”

ความผิดที่นางยอมรับก็มีเพียงข้อนี้ ส่วนเรื่องอื่นนั้นหาได้คิดว่าตนเองผิดไม่

รู้จักลูกสาวไม่มีผู้ใดเกินคนเป็นแม่ มีหรือจะไม่รู้ความคิดของนาง ตู้เฉี่ยวเหนียงไม่ได้เอ่ยปากเอาแต่ก้มหน้าก้มตาทำงาน