ตอนที่ 133 มรสุมระลอกใหม่

ส่งขนมกลับมา สี่เยวี่ยเห็นพี่ใหญ่มีสีหน้ายินดี จึงรีบถามว่าการค้าตกลงกันได้แล้วหรือไม่

“ใช่แล้ว รับงานมางานหนึ่ง”

งานก่อนหน้านี้ไม่คนในหมู่บ้าน ก็มีคนแนะนำมา นี่เพิ่งเป็นครั้งแรกที่มีคนมาหาถึงหน้าประตู

สำหรับหยางอิ้งเหอแล้ว มีความหมายยิ่งใหญ่นัก

สี่เยวี่ยพลอยดีใจไปกับเขาด้วย “มีหนึ่งย่อมมีสอง กิจการของพี่ใหญ่จะต้องดียิ่ง ๆ ขึ้นไปแน่นอน”

การทำการค้าต้องอาศัยเวลาสั่งสม ค่อย ๆ สร้างชื่อเสียง กิจการก็ย่อมรุ่งเรืองขึ้นมาเอง

หยางอิ้งเหอเปี่ยมด้วยความมั่นใจ ไฟในการทำงานเต็มเปี่ยม ร้อนจนเหงื่อท่วมหัวก็ยังไม่ยอมพัก

สี่เยวี่ยไปต้มน้ำที่หน้าเตา ในหม้อดินเผาใส่ดอกสายน้ำผึ้งตากแห้งและดอกเบญจมาศเพื่อดับไอร้อน

ยกกาน้ำชาออกมาวางไว้บนโต๊ะตัวเล็กใต้เพิง แล้วรินใส่ชามสองใบผึ่งทิ้งไว้