เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ซ่งฉางฟู่เองก็มีโทสะเช่นกัน “เรื่องนี้ไม่มีอะไรต้องพูดแล้ว ต้องหย่าร้างโดยความยินยอมสถานเดียว เขาทำเรื่องบัดซบพรรค์นี้ ยังต้องชดเชยเงินก้อนหนึ่งให้ล่าเหมยเพื่อเป็นการปลอบขวัญด้วย”
เงินทองจะเป็นอย่างไรหาใช่เรื่องสำคัญที่สุด ซ่งล่าเหมยยืนกรานจะเอาตัวซูฮุ่ยให้ได้ นี่ต่างหากคือเรื่องใหญ่
นางสวีเป็นคนที่เป็นแม่ ย่อมเข้าใจนางดี แต่ซ่งฉางฟู่คิดเผื่ออนาคตข้างหน้าของนาง จึงไม่เห็นด้วยที่นางจะเอาตัวซูฮุ่ยไป
“เจ้ายังสาวนัก การจะทาบทามสู่ขอแต่งงานใหม่นับว่าง่ายดาย หากพาซูฮุ่ยไปด้วยจะเพิ่มเรื่องกลัดกลุ้มใจอีกสักเท่าใด แล้วต่อตัวเด็กเองก็ไม่แน่ว่าจะดี”
ซ่งล่าเหมยฟังไม่เข้าหูแม้แต่น้อย น้ำตาไหลอาบนองพลางกอดซูฮุ่ยไว้แน่นไม่ยอมปล่อยมือ
ซ่งฉางกุ้ยปวดใจนัก ทั้งยังใจอ่อนยวบ “เจ้าคิดตกแล้วจริงหรือ ต่อไปวันข้างหน้าหากมีความทุกข์ยากลำบากอันใด เจ้าต้องทนแบกรับไว้แต่เพียงผู้เดียวแล้วนะ”