ตอนที่ 127 หย่าร้างโดยความยินยอม หนึ่ง

แม่เฒ่าหลี่อารมณ์พลุ่งพล่านเกินไป ย่อมส่งผลเสียต่ออาการป่วย ท่านหมอจึงเทียบยาสงบจิตใจให้

หลังจากนางหลับสนิทไปแล้ว หลี่จาวตี้ก็ประคองถ้วยยาเดินออกมาจากในห้อง ถลึงตาใส่หลี่ชิ่งโหย่วด้วยความโมโหครามครัน “เจ้าช่างขวัญกล้าเทียมฟ้านัก คิดจะทำให้แม่เราโมโหจนตายหรืออย่างไร”

หลี่ชิ่งโหย่วกุมศีรษะย่อตัวอยู่ตรงหน้าประตู “ข้าก็เพราะกลัวว่านางจะโกรธถึงได้ปิดบังไว้นี่เล่า”

“เจ้านี่มันเจ้านี่จริง ๆ ช่างหน้ามืดตามัวเสียนี่กระไร บอกให้เจ้าตัดขาดกับนังหญิงคณิกานั่นตั้งนานแล้ว เจ้ายังกล้าปิดบังเลี้ยงดูนางไว้ข้างนอกอีก”

หลี่จาวตี้โมโหจนไม่รู้จะสรรหาคำใดมาพูด แทบอยากจะถลันเข้าไปถีบเขาสักสองที

ต่อว่าไปมากกว่านี้ก็ไร้ประโยชน์