0117

⬢⬢⬢

ตอนที่ 117 ดันเป็นเธอไปได้?

【117】ดันเป็นเธอไปได้?

“รนหาที่ตาย!”

ไม่จำเป็นต้องรอให้เสี่ยวกู่เตือน ในขณะที่เสียงตะโกนอย่างร้อนรนของเธอยังไม่ทันจะขาดคำ ผมก็ตอบสนองตามสัญชาตญาณทันทีโดยการตวัด “กริชสวีฟูเหริน” ในมือฟันไปด้านหลังอย่างแรง!

บอกตามตรง อย่างน้อยตอนนี้ผมก็สร้างรากฐานสำเร็จแล้ว อีกทั้งยังมีกริชสวีฟูเหรินซึ่งเป็นศาสตราวุธร้ายแรงอยู่ในมือ ผีร้ายทั่วไปผมจึงไม่ได้ใส่ใจนัก

ยิ่งไปกว่านั้นตอนนี้เสี่ยวกู่ดูเหมือนจะมาถึงที่เกิดเหตุทันเวลาพอดี

ดังนั้นแม้ด้านหลังจะสร้างความปั่นป่วน แต่ในใจผมกลับไม่ได้รู้สึกหวาดกลัวมากนัก เต็มไปด้วยความมั่นใจว่าหากผมฟันออกไปหนึ่งฉับ ต่อให้กำจัดอีกฝ่ายไม่ได้ อย่างน้อยก็น่าจะผลักดันอีกฝ่ายให้ถอยออกไปได้ การเอาตัวรอดน่าจะเพียงพอแล้วใช่ไหม?

ทว่าที่น่าแปลกคือ แม้ความเร็วของผมจะรวดเร็วถึงขีดสุดและตลอดกระบวนการแทบไม่มีความลังเลแม้แต่น้อย! แต่การโจมตีนี้ของผมกลับพลาดเป้าไป ไม่ใช่เพราะอีกฝ่ายหลบหลีกได้ทัน แต่เป็นเพราะด้านหลังผมกลับว่างเปล่า เหมือนไม่มีอะไรอยู่ตรงนั้นเลยสักนิด!

“หือ?”