0116

⬢⬢⬢

ตอนที่ 116 ภาพหลอน หรือจะเป็นกระจกอีกแล้ว?

“เจ้าสารเลว!”

เห็นภาพนี้ หัวใจของผมก็ร้อนรนจนถึงขีดสุด อดไม่ได้ที่จะตะโกนใส่เขาโดยสัญชาตญาณว่า “แกกล้า!”

นี่เป็นเพียงปฏิกิริยาตอบสนองในยามร้อนรนของผมเท่านั้น ไม่ได้หวังว่าจะหยุดอีกฝ่ายได้จริง ๆ

ทว่าที่น่าแปลกคือ อีกฝ่ายกลับเหมือนได้ยินเสียงของผมจริง ๆ และแทบจะในจังหวะที่ผมพูดจบ เขาก็ชะงักไปทันที

ร่างกายของเขาสั่นสะท้าน จากนั้นเขาก็หันกลับมามองผมอย่างสงสัย ก่อนจะดูเหมือนตกใจอะไรบางอย่าง “ฟึ่บ” เดียว เขาก็หายไปจากจุดเดิมดื้อ ๆ

“หือ?”

ในความสับสนและหวาดหวั่น ยังไม่ทันที่ผมจะตั้งตัว ภาพทุกอย่างก็มืดดับลงทันที นอกจากผ้ากั้นสีดำสนิทผืนนั้น ผมก็แทบมองไม่เห็นอะไรอีกเลย