0026

⬢⬢⬢

ตอนที่ 26 ชำระหนี้ยมโลก!

“ไอ้บ้า!”

“อย่าหนีนะ!”

เห็นผมออกตัววิ่งหนีอย่างกะทันหัน ตาแก่นั่นก็ร้อนรนขึ้นมาทันที รีบเร่งฝีเท้าไล่ตามผมมา

ถึงเจ้าหมอนี่จะดูผอมโซราวกับลมโชยผ่านก็คงพัดปลิว แต่ความเร็วในการวิ่งของเขากลับไม่ธรรมดาเลย

ผมที่ยังหนุ่มแน่นแข็งแรงกลับสะบัดเขาไม่หลุด เพียงแค่ช่วงเวลาสามถึงห้านาทีนิด ๆ ผมก็ถูกเขาต้อนจนมุมในตรอกแคบ ๆ แห่งหนึ่ง

ผมเหนื่อยหอบจนแทบหมดลม แต่ตาแก่นั่นกลับทำตัวเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ใบหน้าไม่แดงก่ำและลมหายใจไม่ติดขัดเลยสักนิด

เขาเดินตรงเข้ามาหาผมช้า ๆ พลางด่าทอไปด้วย: “ไอ้เด็กเหลือขอ แกนี่เองคือลู่เฟิง กล้าดียังไงมาหลอกฉัน? รีบคืนถุงยันต์ของฉันมาเดี๋ยวนี้!”

“คืนให้เหรอ?”