เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 25 เฮ้ ฉันนี่แหละใช่ไหม?
“หยางเหว่ย?”
ผมชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเพิ่งนึกขึ้นได้ฉับพลัน ความเย็นยะเยือกแล่นพล่านไปทั่วร่างจนแทบจะสบถด่าออกมาเดี๋ยวนั้น
ให้ตายสิ นี่เรียกว่าไม่มีอะไรหรือไง?
นี่มันยิ่งกว่าพรากชีวิตของผู้ชายคนหนึ่งเสียอีก ไม่แรงไปหน่อยเหรอ?
คิดมาถึงตรงนี้ ผมก็รู้สึกหวาดเสียวขึ้นมาทันที นึกในใจว่ายังดีที่ก่อนหน้านี้ผมหักห้ามใจไว้ได้ ถ้าถูกซูเสี่ยวเสี่ยวปั่นหัวจนไปมีอะไรกับเซียวเซียวเข้าจริงๆ นั่นคงเป็นอันตรายถึงชีวิตผมแล้ว
ต่อจากนั้นหัวใจผมก็เต้นรัวอีกครั้ง ตัวผมเองน่ะโชคดีรอดมาได้ แต่ไอ้เจ้าจางหยางนั่น คงไม่บังเอิญถึงขนาดพาหญิงสาวไปเปิดห้องพักหรอกนะ?
แต่ผมจะทำอะไรได้นอกจากกังวล ในเมื่อมือถือของมันปิดเครื่องไปแล้ว ผมคงไม่สามารถไปตะลอนหาตามโรงแรมหรือหอพักทีละแห่งหรอกจริงไหม?