กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
กำลังพูดถึงอยู่พอดี เสียงลูกบิดประตูก็ดังขึ้น หานเกาเจี๋ยกลับมาแล้ว
เธอหน้าซีดเผือด สายตากวาดมองไปรอบหอพักรอบหนึ่ง ก่อนจะหยุดลงที่เจียงเมิ่งลู่ “เมิ่งลู่ ว่านหลีกลับมาหรือยัง”
เจียงเมิ่งลู่ส่งเสียงหึในลำคอ หันหน้าหนีไปอีกทาง ไม่สนใจเธอ
ในใจของหานเกาเจี๋ยกระตุกวูบ ว่านหลีกลับมาแล้ว ดูท่าคงจะเล่าเรื่องทั้งหมดให้เจียงเมิ่งลู่ฟังหมดแล้ว
ความรู้สึกผิดปนกับความกลัวที่ตามมาแล่นพล่านขึ้นมา เธอหวนนึกถึงคำพูดนั้นของเจี่ยนป๋อหานที่ว่า “แจ้งตำรวจได้” ตรงหน้าแทบจะปรากฏภาพใบหน้าที่ผิดหวังของพ่อแม่
เธอไม่รู้เรื่องกฎหมาย ในหัวจึงเหลือเพียงความตื่นตระหนกว่าจะมีคดีติดตัวไหม ยังจะสามารถสอบเข้าราชการได้อยู่หรือไม่
จังหวะนั้นเอง ว่านหลีก็กลับมา ในมือยังถือกะละมังล้างหน้าอยู่