ตอนที่ 21 เดตของฉินอวี้

หลังจากตีกอล์ฟมาตลอดทั้งบ่าย ขากลับว่านหลีเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ เธอเหนื่อยล้านิดหน่อย จึงมองทิวทัศน์ที่เคลื่อนผ่านนอกหน้าต่างไปอย่างเงียบ ๆ

หน้าต่างรถเปิดแง้มไว้ช่องหนึ่ง สายลมพัดโชยเข้ามาทำให้เส้นผมของเธอยุ่งเหยิงเล็กน้อย

แสงภายในรถสลัวมาก โจวเจิ้งเหลือบสายตามองเธอ

ผมดำขลับริมฝีปากแดง เส้นผมพลิ้วไหวแผ่วเบา ใบหน้าของว่านหลียังคงงดงามจนน่าตกตะลึงท่ามกลางความมืดมิด

มีชั่วพริบตาหนึ่งที่เขาอยากจะจอดรถ แล้วจูบเธออย่างดูดดื่มเพื่อดูท่าทางลนลานของเธอ

แต่ไม่รู้เพราะเหตุใด ถึงได้รู้สึกตัดใจไม่ลงอยู่บ้าง

ดังนั้นจึงเพียงแค่แตะมือเธอเบา ๆ สัมผัสนั้นนุ่มนวล ทว่ากลับแฝงความเย็นเยียบ

ว่านหลียังไม่ทันตอบสนอง โจวเจิ้งก็ชักมือกลับไปแล้ว ราวกับเป็นเพียงความห่วงใยธรรมดาที่สุด “ไม่หนาวเหรอ?”

ว่านหลีชะงักไปครู่หนึ่ง