ตอนที่ 18 เสื้อท่อนบนที่ร่วงหล่น

ฉินอวี้ขมวดคิ้วสบเข้ากับดวงตาเป็นประกายฉ่ำน้ำของว่านหลี ตรงนั้นมีไอหมอกน้ำระยับคลอหน่วย

น้ำเสียงของเขาทุ้มต่ำ “ลุกขึ้นเองไหวไหม”

ว่านหลีเงยหน้าขึ้นอย่างเหม่อลอย พยักหน้าเบา ๆ

เธอใช้มือยันพื้นคิดจะลุกขึ้น ทว่าท่าทางกลับดูทุลักทุเลอยู่บ้าง

เหอซื่อหย่วนยื่นมือออกไปหมายจะประคอง แต่เธอกลับหดตัวหนีไปด้านหลังโดยไม่รู้ตัว

“นายอย่าแตะต้องเธอ” ฉินอวี้เอ่ยเตือน

เหอซื่อหย่วนชะงักอึ้งไปชั่วขณะ

ฉินอวี้ยื่นมือไปทางว่านหลี

เมื่อมองมือที่มีข้อนิ้วเรียวชัดข้างนั้น เธอลังเลอยู่ชั่วพริบตา ก่อนจะวางมือของตัวเองทาบทับลงไป

สัมผัสอุ่นร้อน เต็มไปด้วยรอยด้านบาง ๆ