เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 141 กลเล่ห์ปิดฟ้าข้ามทะเล
ชื่อเสียงนั้นเล่าลือมิสู้ได้พบหน้า อู๋จวี้เองก็ใคร่รู้อยู่ไม่น้อย รอจนกระทั่งฉินฉยงอ้อมมายังฝั่งของตน เขาก็อดไม่ได้ที่จะขยับเข้าไปใกล้กำแพงเมืองหมายจะดูให้ชัดเจน
เห็นเพียงฉินฉยงสวมชุดเกราะเหล็กนิลดำทองมือนั้นถือคทาทองคำแสงสีทองแวววาว เสือดาวคำรามอัสนีขณะวิ่งเสียงฝีเท้าดังกึกก้อง ยามหยุดนิ่งมั่นคงดุจภูผา กองทหารม้าเบื้องหลังจัดแถวหน้าหลังซ้ายขวาเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส เลี้ยวซ้ายหักขวาทุกจังหวะพร้อมเพรียงเป็นหนึ่งเดียวกัน
อู๋จวี้ได้เห็นก็รู้สึกเย็นวาบไปทั้งร่าง แอบคิดในใจว่าทหารม้าชั้นยอดเช่นนี้ แม้แต่ในจิงโจวเขาก็ยังไม่เคยพบเห็น หยวนเย่าไปฝึกฝนพวกมันมาได้อย่างไร
ฉากวี่จิ่งและมู่หลีที่อยู่ข้างๆ ต่างสบตากันด้วยความรู้สึกหวาดเสียวในใจพร้อมกันพลางนึกในใจว่า หากวันนั้นหยวนเย่าส่งกองทหารม้าชุดนี้ออกนอกเมืองมาไล่ล่าพวกตน เกรงว่าพวกตนคงตายไปนานแล้ว
ในใจพลันบังเกิดความรู้สึกโชคดีที่รอดชีวิตมาได้โดยไม่มีปี่มีขลุ่ย
ยังมีคนที่ไม่เชื่ออาถรรพ์ หรือจะกล่าวว่าอิจฉาก็ได้พากันพูดว่า “แค่ดูดีจะมีประโยชน์อันใด เกรงว่าคงจะเป็นแค่ของประดับที่ดูสวยงาม หากถูกกระแทกเข้าคงแตกพ่ายทันที”