เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 140 ลมพัดเมฆคล้อย
หลี่จี๋เจรจาเกลี้ยกล่อมไม่สำเร็จ อีกทั้งยังล่วงรู้ว่าอู๋จวี้ได้ติดต่อกับเกาฉางเข้าแล้ว ในใจจึงร้อนรุ่ม รีบส่งสายลับหัวไวที่แฝงตัวอยู่ในเมืองชางอู๋ควบม้าเร็วไปรายงานให้หยวนเย่าทราบ
หลี่จี๋และอวี้ฉือกงพักอาศัยอยู่ในเมืองชางอู๋ด้วยกัน เพื่อฉวยโอกาสสืบความตื้นลึกหนาบางของอู๋จวี้
ไล่กงเดิมทีก็ไม่ลงรอยกับอู๋จวี้อยู่แล้ว ประกอบกับมีใจอยากจะยอมจำนนไม่น้อย จึงแสร้งทำเป็นหูหนวกตาบอด ไม่รับรู้อะไรทั้งสิ้น
ในเมืองพานอวี๋ หยวนเย่าได้รับจดหมายของหลี่จี๋ เมื่อคลี่อ่านดูคิ้วก็ขมวดมุ่น ส่งจดหมายให้ผังถ่ง ไล่สายลับออกไป ก่อนจะนิ่งเงียบไม่พูดจา
ผังถ่งรับจดหมายมาอ่านอย่างละเอียดตั้งแต่ต้นจนจบ ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งพลันเผยรอยยิ้มกล่าวว่า “เซวียจิ้งเหวินผู้นี้จัดว่าเป็นผู้มีความสามารถ อีกทั้งยังคุ้นเคยกับพื้นที่ทั่วเจียวโจว หากท่านเจ้าเมืองได้ตัวมา ย่อมเป็นกำลังสำคัญในการปราบเจียวโจวให้ราบคาบ!”
ผังถ่งหัวเราะกล่าวว่า “ท่านเจ้าเมืองอาจไม่ทราบ ในเมื่อเซวียจงมีใจโอนอ่อนมาทางพวกเรา แล้วไฉนเลยจะตั้งโจทย์ที่แก้ไม่ได้ให้ท่านเล่า? ถิ่นของเกาฉางนั้นอยู่เหนือชางอู๋ใกล้กับจิ่งหนาน การกระทำของเซวียจงแท้จริงแล้วคือการเตือนพวกเราว่า หากต้องการตีชางอู๋ก็ต้องตัดขาดกำลังหนุนของอู๋จวี้เสียก่อน จึงจะมีโอกาสสำเร็จ”
พวกบัณฑิตนี่เล่ห์เหลี่ยมเยอะจริง ยอมจำนนก็ยอมจำนนไปสิ ไฉนต้องทำเรื่องมากหลายอย่างเช่นนี้ด้วย