เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 136 ร้องไห้โฮหาบิดามารดา
ผังถ่งตอบด้วยรอยยิ้ม “เรียนรายงานท่านเจ้าเมือง ตลอดเวลาหลายวันที่ผ่านมาพวกเราตระเวนเก็บก้อนหินทั่วทุกแห่งในป่าเขา ได้หินมาหมื่นกว่าก้อนแล้วขอรับ”
หยวนเย่าพยักหน้าพลางหัวเราะ “วันหน้าทำศึกตีเมือง คงต้องฝากไว้ที่ซื่อหยวนแล้ว”
ผังถ่งก้มศีรษะลงพลางโค้งกายกล่าว “ท่านเจ้าเมืองโปรดวางใจ ผังถ่งรับประกันว่าภายในห้าวัน ข้าจะตีกองทัพหนานไห่แตกพ่ายโดยไม่เสียทหารแม้แต่นายเดียวขอรับ!”
นอกเมืองพานอวี๋ซึ่งเป็นที่ตั้งของกองทัพหนานไห่ หยวนเย่าประจันหน้ากับฉวี่จิ่งมาห้าวัน ในที่สุดเขาก็รอจนกระทั่งอาวุธยุทโธปกรณ์ในการตีเมืองถูกขนส่งมาถึง ใจพลันปีติยินดีเป็นอันมาก
จึงรีบสั่งการให้เฉิงเหย่าจินนำตัวเชลยขนย้ายก้อนหินที่รวบรวมได้ไปยังนอกประตูทิศเหนือ แล้วแบ่งกำลังให้อวี้ฉือกงนำทหารหนึ่งพันนายไปตีประตูทิศตะวันออก กานหนิงนำทหารหนึ่งพันนายไปตีประตูทิศใต้ ฉินฉยงนำทหารสองพันนายไปยังนอกประตูทิศเหนือ ส่วนตัวเขาคุมกองหลังเพื่อเฝ้าค่ายและคอยจัดสรรอาวุธยุทโธปกรณ์
เฉิงเหย่าจินคุมเชลยศึก คอยเร่งเร้าให้ชาวเยว่ขนย้ายก้อนหินเตรียมพร้อมสำหรับการตีเมือง
บนกำแพงเมือง ฉวี่จิ่งได้ยินว่าหยวนเย่าแบ่งกำลังตีเมือง จึงสั่งการให้แต่ละประตูกระเตียมอาวุธป้องกันไว้ ตัวเขาสวมเกราะด้วยตนเอง พร้อมพาเหล่านายทหารใต้บังคับบัญชา และมู่หลีรวมถึงหัวหน้าเหล่าชาวเยว่ออกมายังประตูทิศเหนือเพื่อขัดขวาง