บทที่ 342 สถานที่ซ่อนสมบัติ

บทที่ 342 สถานที่ซ่อนสมบัติ

"ไม่ร้องแล้วนะ"

ซูหว่านยิ้มพลางเงยหน้ามองเขา ประกายน้ำตาที่ยังหลงเหลืออยู่ในดวงตาสะท้อนกับแสงแดดตอนเที่ยงวัน งดงามจับใจ

ภาพนี้จะประทับอยู่ในความทรงจำของเย่เจินตลอดไป ให้เขาได้นึกถึงและดื่มด่ำไปชั่วชีวิต

ช่างโชคดีแค่ไหนที่ได้พบคนที่เต็มใจจะร่วมเป็นร่วมตายไปด้วยกัน

เย่เจินประคองใบหน้าเธอแล้วประทับจูบลงไปเบาๆ

ทุกคนที่ถูกยัดเยียดความหวานให้ถึงกับอึ้ง "..."

ถุย!

เย่เจียวหมดความอดทนแล้วจริงๆ เธอสะบัดมือยิงปืนออกไปหนึ่งนัด

แน่นอนว่ากระสุนเจาะเข้าที่โขดหิน