บทที่ 332 อย่าทำให้เกมมันน่าเบื่อนัก

บทที่ 332 อย่าทำให้เกมมันน่าเบื่อนัก

ในการจัดการเรื่องของเย่ซุ่น เย่เจินยืนกรานอย่างหนักแน่น

ภายในห้องโถง ซ่างหรูอี้คุกเข่าลงตรงหน้าคุณย่าเย่อย่างเงียบๆ

“พี่หญิง ฉันเสียลูกสาวไปคนหนึ่งแล้ว ไม่อยากเสียลูกชายคนนี้ไปอีก พี่ได้โปรดเมตตา ปล่อยเขาไปเถอะนะ”

คุณย่าเย่ “แล้วถ้าครั้งนี้เขาทำสำเร็จ เธอจะทำยังไง?”

ซ่างหรูอี้ “ฉันก็จะกลับประเทศไปพร้อมกับพวกคุณ จะยอมทำงานเป็นวัวเป็นม้าคอยรับใช้ดูแล”

คุณย่าเย่แค่นเสียงหัวเราะเยาะ เธออยากจะบอกเหลือเกินว่า ฉันไม่ต้องการให้เธอมาเป็นวัวเป็นม้า และยิ่งไม่อยากให้มาคอยปรนนิบัติรับใช้ สำหรับฉันแล้ว การปรากฏตัวของเธอมันช่างขวางหูขวางตาเสียจริงๆ