บทที่ 331 แค่นี้เหรอ

บทที่ 331 แค่นี้เหรอ?

เย่ซุ่นกำลังถูกโบย กิ่งไม้เรียวที่หนาเท่าหัวแม่มือ คือไม้เรียวที่ตระกูลเย่ใช้สำหรับลงโทษสั่งสอนคนรุ่นหลังโดยเฉพาะ

เย่เจ้าถือไม้เรียว ทำหน้าที่แทนผู้เป็นพ่อในการสั่งสอนน้องชาย

เสียงไม้เรียวฟาดลงบนแผ่นหลังดังสนั่น ฟังชัดเป็นจังหวะเพียะๆ

การถูกลงโทษต่อหน้าคนในบ้านมากมายขนาดนี้ สำหรับคนอายุสามสิบกว่าและมีลูกเล็กๆ ถึงสองคนแล้ว ย่อมเป็นเรื่องน่าอับอายจนแทบแทรกแผ่นดินหนี

เพียงแต่ว่า เมื่อเย่เจินเห็นภาพนี้ รอยยิ้มบนใบหน้าของเขากลับค่อยๆ เลือนหายไป

แค่นี้เหรอ?

สมคบคิดกับคนนอก ใส่ร้ายพ่อแท้ๆ ของตัวเอง วางแผนชิงตำแหน่งประมุขตระกูล

แล้วลงโทษแค่นี้เหรอ?

เย่เจินใช้สองมือยันระเบียงไว้ เขาสูดหายใจเข้าลึกๆ รู้สึกขัดใจอย่างบอกไม่ถูก