บทที่ 307 จดหมาย

บทที่ 307 จดหมาย

ติงหยางต้องคอยจับตาดูคนพวกนั้นขนของขึ้นรถ ซูหว่านไม่มีอะไรทำ ก็เลยให้ไป๋อวี้ไปเดินเล่นข้างนอกเป็นเพื่อนเธอ

ตอนที่เพิ่งมาถึง เธอเห็นว่าข้างนอกมีถนนสายของกินเล่นอยู่สายหนึ่ง จึงอยากลองไปเดินดู

ไป๋อวี้ทำตัวเป็นใบ้ตลอดทาง แต่ซูหว่านพูดอะไร เขาก็ยังคงทำตาม

หลังจากเดินเล่นข้างนอกอยู่พักหนึ่ง ซูหว่านก็ซื้อลูกอมและบิสกิตสไตล์ตะวันตกมาสองสามอย่าง ทุกครั้งเธอจะชิมก่อนคำหนึ่ง แล้วค่อยยื่นให้ไป๋อวี้

ไป๋อวี้ก็กินบ้าง แต่ก็ไม่ได้กินทุกอย่าง

ซูหว่านพบว่า เขาไม่ชอบของที่มีชีสและครีมผสมอยู่

หลังจากเดินเสร็จแล้วกลับไป สินค้าทางฝั่งนั้นก็ขนขึ้นรถใกล้จะเสร็จแล้ว