บทที่ 293 ชุยกุ้ย

บทที่ 293 ชุยกุ้ย

จี้เสี่ยวหลิงจัดการตัวเองในห้องเรียบร้อยแล้วเดินออกมา เมื่อเห็นว่าในห้องนั่งเล่นไม่มีใครอยู่ก็รู้สึกแปลกใจ

เธอกำลังจะเดินออกไปดูว่าเกิดอะไรขึ้น ทว่าพอมองผ่านหน้าต่างห้องออกไปก็เห็นชุยกุ้ยเข้าพอดี

เขามาทำอะไรที่นี่?

จี้เสี่ยวหลิงขมวดคิ้ว เธอเปลี่ยนใจไม่เดินออกไปแล้ว แต่กลับค่อยๆ รูดผ้าม่านปิดลงอย่างเบามือ

ผ่านไปราวสิบนาที โจวจื่อหมิงก็กลับเข้ามา ใบหน้าที่เคยมองดูอ่อนโยนและสุภาพมาโดยตลอดบัดนี้ดำคล้ำและดูไม่ได้เลยทีเดียว

"จื่อหมิง นายเป็นอะไรหรือเปล่า?"

จี้เสี่ยวหลิงเดินเข้าไปถามไถ่ด้วยความเป็นห่วง

โจวจื่อหมิงส่ายหน้า "ฉันไม่เป็นไร"

จี้เสี่ยวหลิงลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แต่สุดท้ายก็พูด "ชุยกุ้ย ลูกพี่ลูกน้องของฉันคนนั้นน่ะ นายอย่าไปยุ่งกับเขาเลย คนคนนั้นก็แค่นักเลงหัวไม้ที่ไม่เอาถ่าน"