บทที่ 289 ใจสั่นหวั่นไหว

บทที่ 289 ใจสั่นหวั่นไหว

ติงหยางดูเหมือนจะนั่งพักสายตาอย่างว่าง่ายอยู่บนเก้าอี้ แต่ความจริงในใจร้อนรุ่มดั่งไฟเผา อยากจะกระโดดลุกจากเก้าอี้เสียเดี๋ยวนี้ แล้ววิ่งออกไปหาที่ดื่มเหล้าสักสองอึกเพื่อสงบสติอารมณ์

คนบางคนนะ เมื่อก่อนไม่เคยรู้สึก แต่พอชอบเข้าแล้ว ไม่ว่าจะมองมุมไหนก็ดูน่ารักน่ามองไปเสียหมด

เฮ้อ...

เมื่อกี้เขาไม่น่าบอกเลยว่าฝุ่นเข้าตา

ตอนที่เธอขยับเข้ามาใกล้ จริงๆ นะ โรคหัวใจแทบจะกำเริบ

ใกล้ขนาดนั้น เขายังได้กลิ่นสบู่จางๆ จากตัวเธอเลย

โชคดีที่หวังอวี้จือไม่ได้เอามือมาแตะหน้าผากเขา ไม่อย่างนั้นเขาคงต้อง "ช็อกตาย" ตรงนั้นแน่ๆ

ทั้งสองนั่งอยู่ครู่หนึ่ง ก็มีเจ้าหน้าที่รับผิดชอบคดีเดินเข้ามา