บทที่ 256 ไปถึงแล้ว ปลอดภัยดี ไม่ต้องห่วง

บทที่ 256 ไปถึงแล้ว ปลอดภัยดี ไม่ต้องห่วง

วันรุ่งขึ้นซึ่งเป็นวันจันทร์ที่ไปทำงาน ตอนพักกินข้าวเที่ยงในโรงอาหาร ซูหว่านถามเหวินอวี่ว่า "เมื่อคืนนอนหลับเป็นยังไงบ้าง ยังฝันถึงพี่รองของฉันอยู่ไหม"

แม้จะไม่เคยคิดอยากกลับไปอีก แต่ซูหว่านก็ยังอดใส่ใจไม่ได้ว่า ใครกันแน่ที่เป็นคนผลักดันเวลาในชีวิตก่อน

ก่อนหน้านี้ เธอคิดว่าเป็นเหวินอวี่ ทว่าจากการพูดคุยก่อนกลับมา เธอได้ลองเลียบเคียงถามไปแล้ว และรู้สึกว่าเหวินอวี่ไม่ใช่คนที่ผลักดันเวลา

เธอไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับห้วงเวลานี้ ทั้งยังไม่เชื่อด้วย

แม้เหวินอวี่จะบอกว่าช่วงก่อนหน้านี้มีอาการคล้ายคนเดินละเมอ แต่ซูหว่านรู้สึกว่าเหวินอวี่น่าจะแค่ได้รับผลกระทบจากห้วงเวลานี้เท่านั้น ไม่ได้ย้อนกลับไปจริงๆ เหมือนอย่างเธอ