บทที่ 255 ปล่อยวางความยึดติด

บทที่ 255 ปล่อยวางความยึดติด

ซูหว่านรู้สึกว่าคำถามที่ว่าเข้าใจเย่เจินหรือไม่นั้นเป็นคำถามที่ตอบยากมาก

เย่เจินในปี 1980 เธอเข้าใจเขาอย่างแน่นอน เขาในตอนนั้นเปรียบเสมือนกระดาษเปล่าที่ยังไม่ได้เขียนอะไรลงไป การขีดเขียนในแต่ละเส้นต่อจากนั้นเธอล้วนได้เป็นประจักษ์พยานและมีส่วนร่วม

แต่เย่เจินคนนี้ ขาดหายไปถึงยี่สิบปี ตอนที่เขามาปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าเธอ เขาเหมือนกับหนังสือเก่าที่ถูกฝุ่นเกาะ แค่เธอคิดจะเปิดอ่านก็ยังมีอุปสรรค

ซูหว่าน: "พี่รอง พี่มีอะไรอยากจะพูดกับฉันหรือเปล่า?"

อายุสี่สิบกว่าแล้ว ไม่ใช่เด็กหนุ่มเลือดร้อนเหมือนตอนวัยรุ่นอีก ซูหว่านรู้สึกว่าพี่รองคงไม่ถามคำถามนี้โดยไม่มีเหตุผล