บทที่ 249 การค้นพบ

บทที่ 249 การค้นพบ

ซูเสวียปินน้ำตาคลอ กุมมือลูกชายไว้แน่น

ซูเสี่ยวเล่อนิ่งเงียบ มองดูพ่อที่ดูแก่ลงกว่าในรูปถ่ายไปมาก เขาไม่รู้ว่าควรตอบสนองด้วยความรู้สึกและท่าทีแบบไหนถึงจะถูก

เขาไม่รู้จะทำยังไง เขารู้สึก...

มันเป็นความรู้สึกที่อธิบายไม่ถูก คงจะเป็นความสับสนมั้ง

เดิมที เขาคิดว่าพ่อตายไปแล้ว

ถึงทุกคนจะบอกว่าพ่อไปต่างประเทศ แต่ในใจของซูเสี่ยวเล่อ พ่อตายไปแล้ว

ถ้าไม่ตาย ทำไมถึงไม่กลับมาตั้งนานล่ะ?

แค่ถูกขายและสูญเสียอิสรภาพไปจริงๆ เหรอ?

ซูเสี่ยวเล่อไม่รู้...