เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 232 ความตั้งใจอันลึกซึ้ง
หลังจากกินมื้อค่ำเสร็จ คนในครอบครัวก็นั่งล้อมวงดื่มชาช่วยย่อยอาหารกัน
เย่ฮ่าวกานถึงกับเอ่ยปากชมซูหว่าน บอกว่านิยายของเธอเขียนได้ดีมาก โครงเรื่องแปลกใหม่ มหัศจรรย์และมีความหมายลึกซึ้ง อ่านจบแล้วให้ความรู้สึกเหมือนตกอยู่ในภวังค์ บางครั้งถึงกับเกิดความสงสัยในโลกใบนี้เลยทีเดียว
เย่ฮ่าวกานยิ้มพลางถามว่า "เคยคิดอยากจะเอาหนังสือเล่มนี้ไปตีพิมพ์ที่ต่างประเทศไหม?"
ซูหว่านเก็บความดีใจเอาไว้ในอก "คุณปู่ ทำได้เหรอคะ?"
เย่ฮ่าวกาน: "ย่อมทำได้อยู่แล้ว บรรพบุรุษของตระกูลเย่เราก็มีนักประพันธ์ผู้ยิ่งใหญ่มากมาย เพียงแต่ในยุคปัจจุบันเราไปให้ความสำคัญกับธุรกิจมากเกินไปจนละเลยเรื่องพวกนี้ไป ถ้าหลานทำสำเร็จ ก็ถือว่าเป็นการสืบทอดเจตนารมณ์ดั้งเดิมของครอบครัวเรานะ"