บทที่ 187 ได้ไหม ได้สิ

บทที่ 187 ได้ไหม? ได้สิ

เพราะว่าทั้งคู่มีเหงื่อออก จูบนี้จึงมีรสชาติเค็มเล็กน้อย

ซูหว่านรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าเขาตื่นเต้นกว่าครั้งก่อนๆ มาก แม้กระทั่งตื่นเต้นยิ่งกว่าเย่เจินในวัยสิบเก้าปีเสียอีก

ไม่นานนัก เธอก็ถูกดันให้ไปชิดกับกำแพง

มือของเย่เจินโอบเอวเธอไว้ พลางกระซิบข้างหูว่า “พวกเราไปที่รถกันเถอะ”

“ตกลง”

ขอแค่เขายอมวางปืนลง จะยังไงก็ได้ทั้งนั้นแหละ

เย่เจินมือหนึ่งถือปืน อีกมือหนึ่งโอบเธอไว้ ทั้งสองคนรีบเดินออกไปข้างนอกอย่างรวดเร็ว

ตอนที่เดินออกจากประตู ซูหว่านมองดูประตูไม้เก่าๆ ของห้องเช่า ตรงบริเวณลูกบิดมีรอยกระสุนปืนอยู่

แสดงว่าเมื่อกี้ผู้ชายคนนี้พังประตูเข้ามาสินะ