บทที่ 186 ความบ้าคลั่งที่กระหายเลือด

บทที่ 186 ความบ้าคลั่งที่กระหายเลือด

ในวินาทีที่เย่เจินพุ่งพรวดเข้ามา ซูหว่านก็มองเห็นเขาทันที

ในที่สุดก็ได้รับความช่วยเหลือในวินาทีหน้าสิ่วหน้าขวาน เดิมทีซูหว่านก็ดีใจมากอยู่แล้ว พอเห็นสวี่โจวถูกผลักกระเด็นล้มลงไปกองและถูกกดลงกับพื้น ในใจเธอก็ยิ่งรู้สึกสะใจ

ไอ้โรคจิตระยำนี่ ต้องโดนอัดให้น่วมซะบ้างถึงจะหายแค้น

แต่ทว่าวินาทีต่อมา เมื่อเย่เจินยกปืนในมือขึ้น ซูหว่านก็ถึงกับชะงักงันไปอย่างไม่ทันตั้งตัว

เย่เจินเป็นคนเกเร ชอบชกต่อย สมัยวัยรุ่นก็เคยทำเรื่องน่ากลัวๆ มาบ้าง เรื่องพวกนี้เธอเคยได้ยินคนอื่นเล่ามาตั้งแต่เมื่อก่อนแล้ว แต่เรื่องพวกนั้นก็จำกัดอยู่แค่การใช้กำปั้น อย่างมากก็แค่ท่อนไม้ ไม่เคยเล่นของที่อาจจะลั่นใส่คนตายได้ง่ายๆ แบบนี้มาก่อน