บทที่ 138 ปล่อยวางทางโลก

บทที่ 138 ปล่อยวางทางโลก

รอมาตั้งครึ่งค่อนวัน ได้แค่นี้เนี่ยนะ?

ฟู่ฉางจวนโมโหขึ้นมาทันที เธอหันไปบอกคนขับรถ "ลุงโหว แกลงไปหาที่กินข้าวก่อนเถอะ เดี๋ยวค่อยกลับมาใหม่"

นี่แปลว่ามีเรื่องจะคุยกันตามลำพัง

คนขับรถรีบเดินออกไปทันที

แม่ผัวลูกสะใภ้เผชิญหน้ากัน ฟู่ฉางจวนรีบเค้นถามทันที "ตกลงแกลองคุยกับเธอให้รู้เรื่องหรือเปล่า? ของให้ไปหรือยัง? เรื่องของตระกูลเย่มีคนจ้องอยู่ตั้งเท่าไหร่ อาการของผู้เฒ่าเย่ก็ยิ่งแย่ลงทุกวัน ถ้าเขาตาย อำนาจไปตกอยู่ในมือคนเบื้องล่าง โอกาสแบบนี้จุดตะเกียงหาก็ไม่เจอแล้วนะ"