บทที่ 137 เสแสร้งแกล้งทำ

บทที่ 137 เสแสร้งแกล้งทำ

ผลประโยชน์แบบไหนกันนะที่ผลักดันให้ถังเจียงโยวยอมลดตัวและไม่กลัวความเหนื่อยยากวิ่งแล่นมาหาเธอถึงที่นี่

ซูหว่านอยากรู้มากจริง ๆ

แต่ก็เป็นแค่ความอยากรู้ เธอไม่อยากจะสัมผัสแตะต้องคนคนนี้เลยสักนิด แค่คุยด้วยสองสามประโยคก็ไม่ได้

ดังนั้นซูหว่านจึงทำเป็นมองไม่เห็นและเดินตรงดิ่งไปที่โรงเก็บรถ

ถังเจียงโยวรออยู่ที่นี่มาครึ่งค่อนวันแล้ว ข้าวเที่ยงก็ยังไม่ได้กิน ทั้งหงุดหงิดทั้งหิว กว่าจะรอจนคนออกมาได้ จะปล่อยให้เธอเดินหนีไปได้ยังไงกันล่ะ

ดังนั้นพอซูหว่านเดินไปที่โรงเก็บรถ ถังเจียงโยวก็ไปดักหน้าเธออีกครั้ง

"เสี่ยวหว่าน ฉันแค่มีเรื่องจะคุยกับเธอไม่กี่ประโยค ขอเวลาเธอแค่สิบนาที ได้ไหม?"

ซูหว่านตอบ "ไม่ได้ค่ะ"

ถังเจียงโยวได้ยินดังนั้นก็แทบสติแตก