บทที่ 127 ต่างห้วงเวลา สองโลก

บทที่ 127 ต่างห้วงเวลา สองโลก

คนด้านหลังเงียบงัน เย่เจินเองก็ไม่ได้พูดอะไรต่อ

ทั้งสองเดินไปที่ห้องอาหาร คุณย่าเย่กำลังรออยู่ที่นั่น เมื่อเห็นทั้งคู่ปรากฏตัว รอยยิ้มมุมปากของท่านก็แฝงความหมายลึกซึ้ง

บนโต๊ะเต็มไปด้วยอาหารจีนต้นตำรับ มีเนื้อตุ๋น ปลาเก๋าพั่บนึ่งซีอิ๊ว หมูเปรี้ยวหวาน รวมถึงเครื่องเคียงสองอย่างและซุปเห็ด

นับว่าค่อนข้างเรียบง่าย

ทั้งสองนั่งกินมื้อค่ำกันเงียบๆ หลังจากนั้นซูหว่านพูดคุยกับคุณย่าเย่สั้นๆ สองสามประโยค ก็เตรียมตัวจะกลับ

คุณย่าเย่พูดขึ้น "ย่าให้เย่เจินไปส่งเธอนะ"

"ไม่ต้องหรอกค่ะ ฉันกลับเองได้ เขาออกจะยุ่ง อย่าให้เสียงานเสียการเลยค่ะ"

เพิ่งจะกินข้าวเสร็จ เย่เจินก็เดินออกไปแล้ว