กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 126 เธอโง่จริงๆ เลย!
ด้วยความสงสัย ซูหว่านจึงเคาะประตูเบาๆ
ผ่านไปครู่ใหญ่ ก็ไม่มีเสียงตอบรับใดๆ
ซูหว่านลองผลักประตูเบาๆ มันถูกลงกลอนจากด้านใน แสดงว่าต้องมีคนอยู่ข้างในสิ
พอคิดแบบนั้น ก็เคาะเบาๆ ไปอีกที
คราวนี้ ในที่สุดก็มีปฏิกิริยาตอบรับ
"บอกแล้วไงว่าอย่าเข้ามารบกวน"
น้ำเสียงทุ้มต่ำและทรงอำนาจ
ซูหว่านเพิ่งเคยได้ยินน้ำเสียงแบบนี้ของเย่เจินเป็นครั้งแรก
ตอนที่เขาอายุสิบเก้า เวลาโกรธหรืออารมณ์ไม่ดี ก็จะดุคนและมีท่าทีเกรี้ยวกราดเหมือนกัน แต่สีหน้าและน้ำเสียงของเขาก็แสดงออกมาให้เห็นตรงๆ เลย