บทที่ 92 ความสิ้นหวังในตอนนั้น

บทที่ 92 ความสิ้นหวังในตอนนั้น

ซูหว่านเป็นคนจ่ายเงินค่าถ่ายรูปครั้งนี้

รับใบเสร็จและนัดแนะวันรับรูปเรียบร้อยแล้ว ทั้งสองคนก็เตรียมตัวไปพายเรือที่ริมทะเลสาบ

การพายเรือก็ต้องเสียค่าใช้จ่ายเช่นกัน สองคนราคาแปดเหมา

ซูหว่านพายเรือไม่เป็นเลยสักนิด แถมยังแอบกลัวน้ำ และยิ่งว่ายน้ำไม่เป็นเข้าไปใหญ่

ดังนั้นตลอดเวลาจึงเป็นเย่เจินที่ต้องวุ่นวายอยู่คนเดียว

ในทะเลสาบมีคนค่อนข้างเยอะ ไม่ไกลนักมีเรืออยู่หลายลำ ส่วนใหญ่เป็นผู้ชายที่ออกแรง ส่วนผู้หญิงก็นั่งชมทิวทัศน์

เมื่อมองดูระลอกคลื่นที่ไหลเอื่อยๆ และสัมผัสถึงลมร่วงที่พัดมากับสายลมเบาๆ ซูหว่านก็ไม่รู้ว่าเป็นอะไร ความคิดของเธอค่อยๆ ย้อนกลับไปในชาติก่อน