บทที่ 91 ช่างเขาเถอะ

บทที่ 91 ช่างเขาเถอะ

นับตั้งแต่ตกลงคบหากับซูหว่าน เย่เจินก็ทำตัวเหมือนหมีตัวใหญ่ขี้อ้อน นอกจากเวลาไปทำงาน นอนหลับ และกินข้าว เวลาที่เหลือก็มาป้วนเปี้ยนอยู่ตรงหน้าซูหว่านตลอด

บางครั้งซูหว่านก็รำคาญเขา อยากจะไล่เขาไป

แต่ผู้ชายคนนี้ก็ทำท่าทางน่าสงสาร เห็นแล้วก็อดใจอ่อนไม่ได้

กว่าจะถึงวันอาทิตย์ที่ทั้งสองคนหยุดตรงกัน เย่เจินก็อดใจรอไม่ไหวที่จะชวนซูหว่านออกไปเที่ยวข้างนอก

เขาบอกว่าจะไปเดินห้างซื้อของ ซูหว่านไม่ยอมไป รู้สึกว่าผู้ชายคนนี้อยากจะใช้เงินสุรุ่ยสุร่ายอีกแล้ว ก็เลยบอกให้ไปสวนสาธารณะ ถึงตอนนั้นค่อยไปดูหนังหรืออะไรทำนองนั้นเอา

เย่เจินก็เห็นด้วย เชื่อฟังภรรยาหมดทุกอย่าง

เช้าวันนี้ ซูหว่านเพิ่งจะกินข้าวเสร็จ เย่เจินก็ขึ้นมารอเธอแล้ว