กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 84 ลูกสาวตระกูลซูตกเป็นของเขาแล้ว
ตรงทางเดิน ซูหว่านค่อยๆ ประคองเย่เจินให้ล้มตัวลงนอนบนเตียงคนไข้อย่างระมัดระวัง เธอกำชับเขาสองสามประโยค ก่อนจะถือใบสั่งยาไปรับยา จากนั้นก็กลับมาทายาที่แผ่นหลังให้เขาอย่างเบามือ
แผ่นหลังของคนคนนี้มีรอยแดงปื้นใหญ่ พรุ่งนี้น่าจะเขียวช้ำแน่ๆ
ซูหว่านลอบถอนหายใจ ในใจก็รู้สึกสงสารเขาเหมือนกัน
เย่เจินนอนเสวยสุขให้ว่าที่ภรรยาปรนนิบัติอย่างอารมณ์ดี ในใจเบิกบานจนแทบจะลอยขึ้นสวรรค์อยู่แล้ว
น้ำหนักมือของว่าที่ภรรยาอ่อนโยนกว่าคุณย่าเย่ตั้งเยอะ ยาแดงเย็นๆ ถูกทาลงบนแผ่นหลัง ทำให้รู้สึกจั๊กจี้และคันยุบยิบไปหมด
สบาย สบายจริงๆ
เย่เจินหลับตาพริ้มอย่างมีความสุขราวกับแมวตัวใหญ่ที่กำลังนอนอาบแดด ถ้าปล่อยให้ทาต่อไปเรื่อยๆ เขาคงส่งเสียงครางครืดคราดในลำคอออกมาแล้ว