กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 79 โจรเด็ดดอกไม้
เนื่องจากสาเหตุเรื่องงานของลู่เยว่ เขาจึงต้องไปขนส่งสินค้าต่างถิ่นอยู่บ่อยครั้ง โอกาสที่เขาและหวังอวี้จือจะได้ใช้เวลาอยู่ด้วยกันจึงมีไม่มากนัก
คบหาดูใจกันมาครึ่งค่อนปี จะว่ารู้จักก็ถือว่ารู้จัก จะว่าไม่รู้จักก็ใช่ นิสัยใจคอของอีกฝ่ายเป็นอย่างไร ตกลงแล้วเป็นคนแบบไหน ช่วงเวลาสั้นๆ ก็ยังมองได้ไม่ทะลุปรุโปร่งนักหรอก
ในชาติก่อน หวังอวี้จือก็แต่งงานเข้าบ้านตระกูลลู่ไปทั้งสภาพการณ์แบบนี้
ภายหลังเธอถึงได้รู้ว่าผู้ชายคนนี้ไม่ได้เป็นแค่ไก่เหล็กที่ถอนขนไม่ได้สักเส้น แต่ยังไร้ซึ่งมโนธรรมอีกต่างหาก