บทที่ 78 รู้สึกไม่คุ้มค่าแทนเธอ

บทที่ 78 รู้สึกไม่คุ้มค่าแทนเธอ

ตลอดทางที่เดินมา ซูหว่านก็แจกลูกอมในถุงผ้าจนหมดอย่างรวดเร็ว

เหลียวชุนลี่เห็นพวกเขาเดินมา ก็ออกมารับที่หน้าประตู

สิบเอ็ดปีแล้ว วนเวียนไปมา ในที่สุดทั้งสองคนก็ได้ลงเอยกัน

ลองนึกย้อนกลับไปในปีนั้น ตอนที่เหลียวชุนลี่ยังเด็ก ซูหย่งฝูยังเคยแบกเธอข้ามแม่น้ำเลย

หลังจากนั้นเขาก็แต่งงาน เธอก็ออกเรือนไป เวลาที่เธอกลับมาเยี่ยมบ้านเกิดแล้วบังเอิญเจอกัน ก็ต่างทักทายกัน ไม่มีใครคาดคิดเลยว่าหลายปีต่อมาจะมีวาสนาต่อกันแบบนี้

วันนี้เป็นวันพิเศษ ในที่สุดเหลียวชุนลี่ก็ถอดชุดทำงานของเธอออก เปลี่ยนมาใส่เสื้อเชิ้ตสีชมพูอ่อนตัวใหม่เอี่ยม กางเกงสแล็กสีดำ และรองเท้าหนังสีดำ

แน่นอนว่าชุดพวกนี้ซูหย่งฝูเป็นคนซื้อให้เธอ และซูหว่านยังไปช่วยเลือกผ้าด้วย