บทที่ 59 ให้โอกาสซึ่งกันและกัน

บทที่ 59 ให้โอกาสซึ่งกันและกัน

วันรุ่งขึ้น ซูหว่านที่มีรอยคล้ำใต้ตาสองข้างลงไปชั้นล่างเพื่อจูงจักรยานเตรียมตัวไปทำงาน

คุณย่าเย่ซักผ้าเสร็จแล้วเดินออกมาจากห้องซักล้างชั้นหนึ่ง พอเห็นซูหว่านก็ยิ้มและถามว่า "วันนี้ไปเช้าจังเลยนะ"

เพิ่งจะแปดโมงเช้า เช้ากว่าปกติครึ่งชั่วโมงกว่า

ซูหว่านยิ้มและพูดว่า "อยากไปกินมื้อเช้าข้างนอกน่ะค่ะ ได้ยินคนบอกว่าปาท่องโก๋ทอดร้านตรงหัวสะพานอร่อยดี"

คุณย่าเย่ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะยิ้มออกมา "ไปเถอะ ย่าเคยชิมแล้ว อร่อยดีจริงๆ"

ซูหว่านปั่นจักรยานออกไป

คุณย่าเย่ไม่ขึ้นไปตากผ้าชั้นบนแล้ว รีบกลับเข้าบ้านไปผลักประตูห้องของหลานชาย

เย่เจินเพิ่งตื่นและกำลังแต่งตัว ประตูห้องที่จู่ๆ ก็เปิดออกทำให้เขาสะดุ้งโหยง