บทที่ 58 ฉันจะไม่เป็นผู้หญิงเลว

บทที่ 58 ฉันจะไม่เป็นผู้หญิงเลว

ทิวทัศน์ที่เกี่ยวข้องกับเขานั้นงดงามราวกับภาพวาด

ซูหว่านวางขวดในมือลง ความหวานของน้ำอัดลมจืดจางไปในพริบตา

เย่เจินถามขึ้น “สรุปว่าเธอเป็นอะไรกันแน่”

เขาเองก็สัมผัสได้เหมือนกันว่าคนตรงหน้ามีบางอย่างผิดปกติ

ซูหว่าน “ไม่เป็นไรหรอก ไปกันเถอะ เดินไปกินไป เดี๋ยวพรุ่งนี้ฉันค่อยเอาขวดมาคืน”

ทั้งสองคนแวะพักระหว่างทางอีกครั้ง กว่าจะกลับมาถึงเวลาก็ค่อนข้างดึกแล้ว

ซูหว่านไม่ได้เอาขวดน้ำอัดลมกลับไปด้วย กลัวว่าถึงตอนนั้นคนในบ้านจะถามว่าทำไมถึงมีสองขวด ก็เลยจัดการแขวนไว้ที่หน้ารถซะเลย

พอขึ้นบันไดมา ซูหว่านก็เห็นพี่สะใภ้ใหญ่กำลังเขี่ยเตาอยู่ที่ระเบียง

เมื่อเห็นเธอกลับมา เจียงกุ้ยฮวาก็มีท่าทีอึกอัก มองเข้าไปในบ้านเหมือนอยากจะพูดอะไรแต่ก็ไม่พูด