บทที่ 38 เขายิ้มได้สดใสมาก

บทที่ 38 เขายิ้มได้สดใสมาก

ผู้อำนวยการเหลียงไม่คิดเลยจริงๆ ว่าเด็กสาวที่ปกติเห็นดูเป็นมิตร จะอารมณ์ร้อนกว่าเขาเสียอีก

ทำไมถึงปากคอจัดจ้านขนาดนี้ เมื่อก่อนไม่เห็นจะรู้เลย

ยังไงซะเขาก็เป็นถึงผู้อำนวยการ การที่ไม่เห็นหัวคนอื่นแบบนี้มันน่าโมโหจริงๆ

แต่เมื่อคิดว่าโจวจื่อหมิงยังไม่ได้ตัดใจจากเธอ ก็เลยไม่อยากจะหักหาญน้ำใจจนดูแย่เกินไป

ดังนั้น พอเห็นว่าซูหว่านไม่เถียงกลับ ผู้อำนวยการเหลียงก็ไม่ได้พูดอะไรต่อ ก้มหน้าจิบน้ำชาไปหลายอึก เพื่อข่มความโกรธในใจลงไป