บทที่ 34 ฝ่ามือและสายตาของเขา

บทที่ 34 ฝ่ามือและสายตาของเขา

กินข้าวกลางวันเสร็จ ซูหว่านก็นอนงีบหลับไปพักหนึ่ง รอจนแสงแดดข้างนอกไม่ร้อนจัดขนาดนั้นแล้ว เธอจึงหยิบต้นฉบับที่เขียนเสร็จเมื่อคืนเตรียมตัวออกจากบ้าน

เดิมทีซูเสวียปินจะไปเป็นเพื่อนเธอ แต่ซูหว่านไม่ยอม

สองพี่น้องไปด้วยกัน มันดูจงใจเกินไป

เดี๋ยวพอเธอไปถึงที่สำนักงานเขตชุมชน จะต้องแสร้งทำท่าทีให้ดูเป็นคนน่าสงสารที่อยากพูดแต่ก็กลัว ถูกญาติยากจนสูบเลือดสูบเนื้อและรังแกมาเป็นเวลานาน เพื่อกระตุ้นสัญชาตญาณความอยากปกป้องของคุณป้าเหล่านั้น ถึงเวลาจะได้ออกหน้าแทนครอบครัวของพวกเธอได้สะดวก

ซูหว่านไปส่งจดหมายที่ไปรษณีย์ก่อน จากนั้นค่อยไปที่สำนักงานเขตชุมชน

วันนี้เป็นวันทำงาน คนข้างในอยู่กันครบ