กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 28 ไอ้หมาหน้าด้านตัวนี้
เพิ่งจะสี่วัน ความโกรธของเขาก็หายไปเร็วขนาดนี้เลยเหรอ?
ซูหว่านปวดขมับตุบๆ เธออยากจะพุ่งตรงเข้าไป แต่ปรากฏว่าคนคนนี้กลับจอดจักรยานขวางไว้กลางซอย ส่วนตัวเขาก็ยืนตระหง่านอยู่ตรงนั้น
"โจวจื่อหมิง คนที่ทำตัวน่าสมเพชคือตัวนายต่างหากล่ะ?"
ซูหว่านลงจากรถ หยิบก้อนหินก้อนใหญ่ขึ้นมา กะจะส่งไอ้หมาหน้าด้านตัวนี้ไปโรงพยาบาลซะ
แต่เย่เจินเดินขึ้นมาแล้วเอื้อมมือไปขวางเธอไว้
พอเห็นโจวจื่อหมิง ใบหน้าของเย่เจินก็มืดครึ้มจนน่ากลัว
"เสี่ยวหว่าน เธออ้อมไปหน่อยนะ ไปทางซอยข้างๆ เถอะ หมอนี่เดี๋ยวฉันจัดการเอง"
ตรอกซอกซอยแถวนี้ทะลุถึงกันหมด กลับทางไหนก็ได้ แค่ไกลออกไปหน่อยเท่านั้น
ซูหว่านบอก "นี่เป็นเรื่องของฉันกับเขา ฉันจัดการเอง"