บทที่ 17 รังเกียจหรือจะกินข้าว

บทที่ 17 รังเกียจหรือจะกินข้าว?

เรื่องรังเกียจกับการกินข้าวมันเป็นปัญหาเดียวกันงั้นเหรอ?

ที่ไม่ไปกินข้าวกับนาย ก็เพราะไม่อยากคบกับนายไง...

ซูหว่านไม่รู้จะตอบเขาอย่างไรดี

เขาก็แค่ชวนกินข้าว แถมยังหาเหตุผลมาอ้าง ไม่ได้บอกสักคำว่าจะจีบ

ถ้าเธอถามออกไปตรงๆ แล้วเขาบอกว่าไม่ใช่ ถึงตอนนั้นคนที่หน้าแตกก็คือเธอเอง

ดังนั้นจึงคิดจะเรียบเรียงคำพูดเสียใหม่ บอกว่าเห็นเขาเป็นแค่เพื่อนบ้าน เป็นเพื่อนเล่นวัยเด็ก สรุปคือไม่ได้รังเกียจ และแน่นอนว่าไม่มีความเป็นไปได้ที่จะพัฒนาความสัมพันธ์ไปมากกว่านี้

แต่แล้วชายหนุ่มก็พูดขึ้นมาอีก

"เธอนั่นแหละที่รังเกียจฉัน เมื่อก่อนเธอก็เคยพูดไว้"

ซูหว่านงุนงง "ฉันเคยพูดว่ารังเกียจนายตั้งแต่เมื่อไหร่กัน"