บทที่ 8 รังแกกันชัดๆ

บทที่ 8 รังแกกันชัดๆ

ตระกูลซูล้มละลายลงเช่นนั้นเอง

อาการบาดเจ็บของพ่อยังถือว่าดี ไม่สาหัสมากนัก แค่ทำให้เคลื่อนไหวลำบากขึ้นนิดหน่อย

แต่ทว่ามือของพี่ใหญ่กลับพิการ ไม่สามารถทำขนมได้อีกเลย แม้กระทั่งกวาดพื้นก็ยังลำบาก

ด้วยเหตุนี้ เขาจึงบังคับให้พี่สะใภ้พาลูกสาวไปและขอหย่าร้าง จากนั้นก็ใช้ชีวิตไปวันๆ อย่างเลื่อนลอย

พี่รองเห็นครอบครัวมีสภาพเช่นนี้ จึงลักลอบหนีไปหาเงินที่เมืองก่างเฉิง สองปีแรกยังพอมีจดหมายติดต่อและส่งเงินกลับมาบ่อยๆ ทว่าหลังจากนั้นก็ขาดการติดต่อไปกะทันหัน ไม่รู้ว่าเป็นตายร้ายดีอย่างไร พี่สะใภ้รองฟ้องหย่า ทิ้งหลานชายไว้แล้วหนีไป