บทที่ 5 — บ้านใหม่กับความลับ

— โยจิน คิโนชิตะ —

ผมเริ่มชีวิตใหม่ หลังหลุดพ้นจากนรกทั้งที่โรงเรียนและที่บ้าน เดินหาที่พักเป็นชั่วโมง ๆ กลายเป็นกิจวัตรประจำวัน ความระแวงกดทับหนักอึ้ง กลัวว่าใครจากอดีตจะมาเจอ เลยต้องพรางตัวด้วยเสื้อแจ็กเก็ตมีฮู้ดกับหน้ากากอนามัย หวังว่าจะไม่มีใครสังเกตเห็น

ในที่สุดก็มายืนอยู่หน้าอพาร์ตเมนต์เก่า ๆ หลังนึง ไกลจากบ้านและโรงเรียนนรกนั่นลิบลับ ดูท่าจะไม่มีคนเช่าอยู่เลย ผมตัดสินใจว่าจะใช้ที่นี่เป็นที่ซุกหัวไปก่อน

พอเข้าไปข้างในก็ร้องเรียก

"ขอโทษครับ? มีใครอยู่ไหมครับ!"

ผู้หญิงวัยกลางคนคนนึงโผล่ออกมา ผมถามอย่างประหม่า "เอ่อ… สวัสดีครับ คุณเป็นเจ้าของอพาร์ตเมนต์นี้เหรอครับ?"

เธอยิ้มแล้วพยักหน้า "อยากเช่าห้องเหรอจ๊ะ?"

"ครับ"

เจ้าของห้องยื่นคลิปบอร์ดมาให้ "กรอกนี่ด้วยนะ"