เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
ความไม่พอใจและความน้อยใจของเอ้อร์ยา เซี่ยเจียวเมินเฉยโดยสิ้นเชิง
ตอนกินข้าว ให้หมูพะโล้คนละชิ้นกับทุกคน ยกเว้นเอ้อร์ยาที่ไม่มีส่วนของเธอ
เหตุผลของเซี่ยเจียวสั้นกระชับ “นี่คือการลงโทษที่เธอทำผิด”
ทั้งครอบครัว ยกเว้นต้าเถี่ยที่กินไปแล้วและเอ้อร์ยาที่ทำผิด ในชามทุกคนมีหมูชิ้นหนึ่ง ต้าเถี่ยยังพอได้ ถึงจะอยากกิน แต่เขาเคยกินไปก่อนแล้ว จึงไม่กล้าพูดว่าจะกินอีก ส่วนเอ้อร์ยาไม่เหมือนกัน เธออยากกินเนื้อเหมือนต้าเถี่ย แต่ถูกลงโทษไม่ให้กิน ทำให้เธอรู้สึกแย่มาก แถมยังโกรธอยู่บ้าง
เซี่ยเจียวสังเกตเห็นว่าเธอเพราะไม่พอใจ จึงเลือกเขี่ยอาหารจานอื่นไปมา จึงวางตะเกียบลงดังป๊ะ มองเธอด้วยสายตาเย็นชา “ไม่กินก็ไสหัวไป ธัญพืชไม่ได้มีไว้ให้เธอทำลายทิ้ง”
เอ้อร์ยาที่เพิ่งถูกตีไม่นานแข็งไปชั่วขณะ ไม่กล้าเปล่งเสียง มือก็ทำตัวเรียบร้อยขึ้นมาก