เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 494 - เขาหลับใหล ทว่าตื่นรู้ยิ่งกว่าคราใด
ชั้นเมฆสีชมพูยังคงยุบยวบลงอย่างนุ่มนิ่มใต้ฝ่าเท้า
จ้าวตื่นสุดขั้วคุกเข่าอยู่ท่ามกลางกองน้ำตาลไอซิ่ง หัวเข่าที่ประกอบขึ้นจากผลึกแก้วจมลึกลงไปในความลวงตาอันหวานฉ่ำนั้น
แกนกลางตรรกะที่มันภาคภูมิใจกำลังส่งสัญญาณแจ้งเตือนข้อผิดพลาดอย่างบ้าคลั่ง ทว่าในครั้งนี้ มันไม่ได้พยายามจะแก้ไขหน้าต่างสีแดงเหล่านั้นเลย
ในภาพจำลองที่ลอยคว้างอยู่เบื้องหน้า ผู้ตื่นรู้ชั่วนิรันดร์ที่สวมชุดนอนกำลังกวัดแกว่งแขน ลากดึงสายธารดาราอันงดงามตระการตาออกมาสายแล้วสายเล่ากลางความว่างเปล่าสีขาวบริสุทธิ์ของแดนฝัน
นั่นไม่ใช่สายธารดาราที่คำนวณออกมา
ทว่ามันถูกวาดขึ้นมา
"เห็นหรือยังเล่า"
หวายอินเขย่าแก้วในมือเบาๆ ก้อนน้ำแข็งกระทบกับขอบแก้ว ส่งเสียงใสดังกังวาน
"เขากำลังนอนหลับ แต่เขากลับตื่นรู้ยิ่งกว่าช่วงเวลาใดๆ ทั้งหมด"