กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 492 - ร่างมโนสำนึกอิสระ
ช่องทางถูกเปิดออกแล้ว
ไม่มีการฉีกทึ้งที่นองเลือดดั่งที่คาดการณ์ไว้ และไม่มีเสียงเคี้ยวกลืนอาหารของสัตว์ประหลาดแต่อย่างใด
สิ่งมีชีวิตพิกลพิการที่มีแขนขาเจ็ดแปดข้างซึ่งพุ่งทะลักออกมาจากป่าฝันร้ายเหล่านั้น ทันทีที่สัมผัสถูกฟองอากาศเรขาคณิตโปร่งใส ก็พลันหยุดชะงักลง
พวกมันคล้ายกับชนเข้ากับกำแพงที่มองไม่เห็น หรือไม่ก็ถูกกฎเกณฑ์แห่งมิติที่สูงกว่าตรึงเอาไว้แน่น
ภายในฟองอากาศ เงาร่างสีดำสนิทหยุดการข่มขู่ผู้ตื่นรู้ชั่วนิรันดร์
มันหันกลับมา
ปากใหญ่ที่ฉีกกว้างถึงโคนหูค่อยๆ หุบลง กลายเป็นเส้นตรงเรียบตึงและเย็นชา
ใบหน้าที่ไร้เครื่องหน้าเริ่มบิดตัวไปมา คล้ายกับกำลังทำการขึ้นรูปจำลองโครงสร้างใหม่ด้วยความเร็วสูง
"สิ่งรบกวน"