เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 490 - ขอบเขตของความฝัน
ลำแสงสีทองไม่ได้เจาะทะลุทำลายฟองอากาศความฝันอันแปลกประหลาดพิสดารเหล่านั้นดั่งที่คาดการณ์ไว้
ตรงกันข้าม เมื่อแสงสว่างที่เป็นตัวแทนแห่งเหตุผลสัมบูรณ์ได้สัมผัสเข้ากับ ทุ่งข้าวสาลีดวงดาว หรือ แม่น้ำปราณกระบี่สายยาว มันกลับก่อให้เกิดปฏิกิริยาเคมีที่ทำให้ผู้กำหนดกฎเกณฑ์ทุกคนต้องเสียวฟันขึ้นมา
เส้นแสงเหล่านั้น เกิดการโค้งงอขึ้นมา
เส้นสายทางตรรกะที่เคยตรงดิ่ง แข็งทื่อ และไม่อาจโต้แย้งได้ หลังจากมุดเข้าไปในความฝันของนักกระบี่แขนขาดคนนั้น จู่ๆ ก็ผูกปมเป็นโบสีทองเส้นหนึ่งโดยอัตโนมัติ แล้วไปผูกติดอยู่ตรงแขนที่ขาดไปของนักกระบี่
และในความฝันของชาวนาชรา แสงแห่งการพิพากษากลับถูกมองว่าเป็นปุ๋ยเคมีแจกฟรี เมื่อโปรยลงไปในผืนดิน ข้าวสาลีกลับยิ่งเจริญเติบโตอย่างงดงาม ถึงขนาดส่งเสียงหัวเราะเอิ๊กอ๊ากคล้ายเสียงทารกอันแปลกประหลาดออกมาเป็นระลอก