เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 475 - สะพานสู่หมื่นภพ
อาหารที่บรรพชนป้อนให้มื้อนี้มันหนักเกินไป จนทำให้รู้สึกแน่นท้องอยู่บ้าง
หวายอินนั่งขัดสมาธิอยู่ใจกลางใบฝันที่สามพัน จุดแสงเก้าสีตรงหว่างคิ้วกำลังหมุนวนอย่างช้าๆ ทุกจังหวะการเคลื่อนไหวล้วนชักนำกระแสลมแห่งความโกลาหลโดยรอบนับล้านลี้ให้ไหวตาม
นั่นคือ ต้นกำเนิดความง่วงงุนแห่งความโกลาหล สิทธิ์การเข้าถึงของผู้ดูแลระบบระดับสูงสุดของทะเลแห่งความโกลาหลแห่งนี้
แม้จะเป็นเพียงเทอร์มินัลชี้นำ แต่สำหรับหวายอินในยามนี้ ก็เปรียบเสมือนการได้รับบัญชีผู้ใช้เลเวลตันมา แล้วถูกส่งให้ไปรังแกผู้เล่นใหม่ในหมู่บ้านเริ่มต้นอย่างไรอย่างนั้น
[โฮสต์ พลังงานสะสมของท่านในตอนนี้ล้นพิกัดแล้ว]
[หากไม่รีบระบายออกไป ใบไม้ใบนี้อาจจะโตกลายเป็นป่าทึบเพราะได้รับสารอาหารมากเกินไปได้นะ]
ระบบ ซึ่งบัดนี้ควรจะเรียกว่า เทอร์มินัลผู้เฝ้ายามราตรี น้ำเสียงแฝงไปด้วยความกระวนกระวายของเศรษฐีใหม่
"จะรีบร้อนไปทำไมกัน"
หวายอินขยับความคิด หมอนหนวดพลังงานจลน์ใต้ร่างปรับระดับมุมองศาให้รองรับสรีระได้ดียิ่งขึ้นโดยอัตโนมัติ