กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 455 - จุดแสงชี้นำ หมื่นภพตามรอย
จุดแสงที่ส่องออกมาจากส่วนลึกของเงาร่างที่หลับใหลนั้น ไม่ได้กะพริบดับไปดั่งดาวตก มันไม่มีมวลสาร ไม่มีอุณหภูมิ ทว่ากลับเหมือนตะเกียงนำทางที่ไม่เคยดับ เริ่มต้นการเดินทางล่องลอยไปในความมืดมิดอันไร้ขอบเขตอย่างช้าๆ ด้วยท่าทางที่มั่นคงและผ่อนคลาย
เส้นทางของมันไม่ใช่เส้นตรง คล้ายกับจิตรกรที่หลงใหลในภาพทิวทัศน์ กำลังตวัดพู่กันวาดแนวทิวเขาตามอำเภอใจลงบนผืนผ้าใบขนาดยักษ์ของจักรวาล
ภาพอันแปลกประหลาดนี้ ย่อมไม่อาจรอดพ้นสายตาของเหล่าผู้พิทักษ์รุ่นใหม่ไปได้ ในทะเลแห่งแสงมิติสูง ระบบทั้งหลายที่เพิ่งฟื้นตัวจากสภาวะศักดิ์สิทธิ์ล้นพิกัด แสงสีอบอุ่นของพวกมันกะพริบขึ้นพร้อมกันด้วยจังหวะที่สอดประสานกันดั่งบทเพลงซิมโฟนีอันยิ่งใหญ่