เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 424 - การเหี่ยวเฉาของโลกและความสั่นสะเทือนทั่วหมื่นภพ
ทะเลแห่งหมื่นภพ ไม่เคยเงียบสงบเช่นนี้มาก่อน
ความมืดมิดแห่งความว่างเปล่าที่เคยเป็นตัวแทนแห่งการกลืนกินสูงสุด มหาปากกลืนมิติที่ทำให้ผู้ปกครองโลกจำนวนมากต้องเปลี่ยนสีหน้าเมื่อได้ยินชื่อ ได้อันตรธานหายไปแล้ว
ณ จุดเดิม หลงเหลือเพียงฝุ่นละอองอวกาศที่ไร้ความหมาย ล่องลอยไปตามคลื่นที่หลงเหลือของกฎเกณฑ์ ดั่งเศษกระดาษเงินกระดาษทองที่ไม่มีใครกวาดหลังจากงานศพอันยิ่งใหญ่
กระบวนการทั้งหมด รวดเร็วถึงที่สุด และเงียบสงบถึงที่สุด ไม่มีการระเบิดสะเทือนฟ้าดิน ไม่มีการกรีดร้องของการพังทลายของกฎเกณฑ์ โลกแห่งผู้กลืนกินอันยโสโอหัง ดั่งดินเหนียวเปียกที่ถูกแดดเผาจนแห้ง ผุกร่อนและหลุดลอกไปเองตามธรรมชาติ จนในที่สุดก็คืนสู่ความว่างเปล่า